“காற்றுள்ள போதே தூற்றிக்கொள்” – பக்காத்தான் ஹராப்பானுக்கும் இந்திய சமூகத்திற்கும் இன்றைய காலத்தின் அழைப்பு

மலேசிய அரசியல் இன்று ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையில் நிற்கிறது. பொருளாதார மீட்பு, முதலீட்டு வளர்ச்சி, வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம், செயற்கை நுண்ணறிவு மாற்றம், கல்வி மறுசீரமைப்பு, சமூக ஒற்றுமை என பல்வேறு துறைகளில் அரசாங்கம் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

இத்தகைய சூழலில், பக்காத்தான் ஹராப்பான் தலைமையிலான மடானி அரசாங்கத்திற்கு வெறும் தேர்தல் நேர ஆதரவு மட்டும் போதாது. நம்பிக்கையுடன் கூடிய விழிப்புணர்வான ஆதரவும், ஆக்கப்பூர்வமான விமர்சனமும், சமூக பங்களிப்பும் தேவைப்படுகிறது.

தமிழில் ஒரு பழமொழி உண்டு:

“நீரோடும் போது தான் படகைச் செலுத்த வேண்டும்.”

அரசியலிலும் அதே நிலைதான். ஒரு சமூகத்தின் தேவைகள் கேட்கப்படும் நேரத்தில், அந்த சமூகம் தன் குரலை வலிமையாகவும் ஒற்றுமையாகவும் பதிவு செய்ய வேண்டும்.

இன்று இந்திய சமூகத்திற்கு கிடைத்துள்ள வாய்ப்புகளை பார்க்கும்போது, மித்ரா திட்டங்கள், திவெட் கல்வி வாய்ப்புகள், தொழில்முனைவோர் உதவித்தொகைகள், திறன் மேம்பாட்டு பயிற்சிகள், மனிதவள அமைச்சின் பல்வேறு முயற்சிகள் ஆகியவை வெறும் அறிவிப்புகளாக இல்லாமல், சமூக மாற்றத்திற்கான கதவுகளாக அமைந்துள்ளன.

ஆனால் ஒரு கேள்வி எழுகிறது:

“இந்த வாய்ப்புகளை நாம் பயன்படுத்துகிறோமா?”

மழை பெய்தாலும் விதை விதைக்காத நிலம் அறுவடை தராது.

அதேபோல், அரசாங்கம் வாய்ப்புகளை வழங்கினாலும், சமூகத்தின் பங்கேற்பு இல்லையென்றால் அதன் பயன் முழுமையாக கிடைக்காது.

இன்றைய இந்திய சமூகத்திற்கு மிகவும் அவசியமானது, அரசியலை வெறும் தேர்தல் மேடையாக பார்க்காமல், அதை சமூக முன்னேற்றத்தின் கருவியாகப் பார்ப்பதுதான்.

நமது சமூகமும் எதிர்காலத்தை எண்ணி முடிவெடுக்க வேண்டிய நேரம் இது. உணர்ச்சிகளால் அல்ல; உண்மைகளால் வழிநடத்தப்பட வேண்டும்.

பிரதமர் டத்தோஸ்ரீ அன்வார் இப்ராஹிம் தலைமையிலான மடானி அரசாங்கம் அனைத்து இனங்களையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியை முன்னிறுத்துகிறது. அந்த முயற்சி வெற்றி பெற வேண்டுமெனில், இந்திய சமூகமும் தன்னை வெறும் வாக்காளர் சமூகமாக அல்லாமல், பங்குதாரர் சமூகமாக மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு வீட்டின் கூரை கசிந்தால், மழையைத் திட்டுவதால் பயனில்லை; கூரையைச் சீரமைக்க வேண்டும்.

அதேபோல், சமூகப் பிரச்சினைகளை சுட்டிக்காட்டுவது அவசியம். ஆனால் அதற்கான தீர்வுகளில் பங்கேற்பது அதைவிட அவசியம்.

இன்றைய சூழலில் இந்தியர்கள் செய்ய வேண்டியவை:

கல்வி மற்றும் திவெட் வாய்ப்புகளை முழுமையாக பயன்படுத்துதல்.
மித்ரா மற்றும் அரசாங்க உதவித் திட்டங்களில் அதிகமாக பங்கேற்பது.
தொழில்முனைவோர் எண்ணிக்கையை உயர்த்துவது.
சமூக அமைப்புகள் மற்றும் இளைஞர் இயக்கங்களை வலுப்படுத்துவது.
சமூக ஊடகங்களில் உண்மை தகவல்களைப் பகிர்ந்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துவது.
ஒற்றுமையான குரலை உருவாக்குவது.

ஏனெனில்,

“ஒரு மரம் தோப்பாகாது; ஒரு துளி பெருக்காகாது.”

இந்திய சமூகத்தின் எதிர்காலம் ஒரே தலைவரின் தோள்களில் இல்லை. அது ஒவ்வொரு பெற்றோரின் முடிவிலும், ஒவ்வொரு மாணவரின் முயற்சியிலும், ஒவ்வொரு இளைஞரின் கனவிலும், ஒவ்வொரு தொழில்முனைவோரின் துணிச்சலிலும் இருக்கிறது.

பக்காத்தான் ஹராப்பான் அரசாங்கத்திற்கு இன்று தேவைப்படுவது வெறும் கைதட்டல் அல்ல; மக்களின் பங்கேற்பு.

இந்திய சமூகத்திற்கு இன்று தேவைப்படுவது வெறும் குறை கூறுதல் அல்ல; வாய்ப்புகளை வெற்றியாக மாற்றும் மனப்பாங்கு.

நதி கடலைச் சேர்வதற்கு ஓட வேண்டும். சமூகமும் உயர்வதற்கு நகர வேண்டும்.

அரசியல் ஆதரவு என்பது ஒரு கட்சியை வெற்றிபெறச் செய்வதற்காக மட்டுமல்ல; நமது பிள்ளைகளின் எதிர்காலம் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டுமென்ற எண்ணத்திற்காக.

அந்த எண்ணம் உயிரோடு இருக்கும் வரை, நம்பிக்கையும் வளர்ச்சியும் தொடரும்.
“விதைத்தவன் விதையை நம்புவான்; முன்னேற விரும்பும் சமூகம் வாய்ப்பை நம்பும்.”

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *