உலக அரசியல் மற்றும் பொருளாதார சூழ்நிலைகள் பலமுறை நாடுகளின் உள்நாட்டு நிலைத்தன்மையை நேரடியாகத் தாக்கியுள்ளன. இன்றைய உலகத்தில் நடைபெறும் மத்திய கிழக்கு மோதல்கள் அதற்கான ஒரு தெளிவான எடுத்துக்காட்டாக உள்ளன. இந்தப் பின்னணியில் மலேசியாவும் ஒரு சவாலான சூழ்நிலையை எதிர்கொண்டு வருகிறது.
அமெரிக்கா மற்றும் ஈரான் இடையிலான தற்காலிகப் போர்நிறுத்தம் ஓர் அளவிற்கு நிம்மதியை அளித்தாலும், அது நிரந்தரத் தீர்வாக அமையுமா என்பது இன்னும் தெளிவாகவில்லை. குறிப்பாக, உலகின் மிக முக்கியமான எண்ணெய் ஜலசந்திகளில் ஒன்றான ஹோர்முஸ் நீரிணை மீண்டும் முழுமையாகத் திறக்கப்பட்டாலும், முன்பிருந்த நிலைக்குத் திரும்புவதற்குப் பல மாதங்கள் ஆகும் என்று உலக சந்தை ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
இந்த சூழ்நிலை மலேசியாவுக்கு மிகப் பெரிய சவாலாக மாறியுள்ளது. நாட்டில் எரிபொருள் விலைகளை கட்டுப்படுத்துவதற்காக அரசாங்கம் மாதந்தோறும் சுமார் 6 பில்லியன் மலேசிய ரிங்கிட் செலவழிக்கிறது. பொதுமக்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில் மேற்கொள்ளப்படும் இந்த முயற்சி நீண்ட காலம் தொடர முடியாத ஒன்று என்பதும் உண்மை.
எனினும், நாட்டில் எரிபொருள் பற்றாக்குறை ஏற்படாது என்று பிரதமர் டத்தோஸ்ரீ அன்வார் இப்ராஹிம் உறுதியளித்துள்ளார். ஏப்ரல் மற்றும் மே மாதங்களுக்கான உள்நாட்டு எரிபொருள் இருப்பு போதுமானதாக உள்ளதாக அவர் தெரிவித்துள்ளார். உலகளாவிய பதற்றங்கள் அதிகரித்துள்ள இந்த நேரத்தில், நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் பாதுகாப்பது அரசாங்கத்தின் முக்கிய பொறுப்பாக மாறியுள்ளது.
உலக சந்தையில் எண்ணெய் விலைகள் உயர்வது என்பது ஒரு தனிப்பட்ட நாட்டின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கும் விஷயம் அல்ல. மத்திய கிழக்கில் நடைபெறும் மோதல்கள் காரணமாக உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. பிளாஸ்டிக் பொருட்கள் தயாரிப்பில் பயன்படுத்தப்படும் ரசாயனப் பொருட்கள், மருத்துவ உபகரணங்கள், உரங்கள் மற்றும் பல முக்கிய மூலப்பொருட்களின் விநியோகம் தடம் புரண்டுள்ளது. இதன் விளைவாகப் பல தொழில்துறைகளும் அழுத்தத்தை எதிர்கொண்டு வருகின்றன.
மேலும், சாலை கட்டுமானத்தில் முக்கியமாகப் பயன்படுத்தப்படும் பிடுமன் போன்ற பொருட்களும் உலகளவில் பற்றாக்குறையை சந்தித்து வருகின்றன. இத்தகைய சூழ்நிலைகள் ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தையே அல்லாமல் அதன் பணவீக்கம், வேலைவாய்ப்பு மற்றும் நாணயத்தின் நிலைத்தன்மையையும் பாதிக்கும்.
இந்த சவால்களை முன்னிட்டு மலேசிய அரசாங்கம் சில அசாதாரண நடவடிக்கைகளையும் எடுத்துள்ளது. எரிசக்தி பயன்பாட்டை குறைப்பதற்காக வீட்டிலிருந்து வேலை செய்வதை ஊக்குவித்தல், அரசின் செலவுத் திட்டங்களை மறுசீரமைத்தல் போன்ற நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. இவை சாதாரண கொள்கை மாற்றங்கள் அல்ல; மாறாக ஒரு நாடு தன்னை சவாலான காலத்திற்குத் தயார் செய்து கொள்ளும் முயற்சிகளாகும்.
ஆனால், இத்தகைய கடினமான சூழ்நிலையிலும் நாட்டின் அரசியல் பேச்சு பலமுறை தேவையற்ற வாதங்களால் நிரம்பி விடுகிறது. எரிபொருள் விலை ஏன் உயர்ந்தது என்று கேள்வி எழுப்பும் சில அரசியல்வாதிகள், உலகளாவிய சந்தை நிலவரங்களையும் மத்திய கிழக்கில் நடந்துவரும் நிகழ்வுகளையும் புறக்கணிப்பது போல் நடந்து கொள்கின்றனர்.
மலேசியா ஒரு எண்ணெய் ஏற்றுமதி நாடு அல்ல; மாறாக, பல்வேறு வகையான எரிபொருட்களை இறக்குமதி செய்து பயன்படுத்தும் நாடாகும். எனவே, உலக சந்தை மாற்றங்கள் நேரடியாக நாட்டின் உள்நாட்டு விலைகளையும் பொருளாதாரத்தையும் பாதிக்கும். இந்த உண்மையை மறந்து வெறும் அரசியல் கோஷங்களை முன்வைப்பது மக்களுக்கு உதவாத அணுகுமுறையாகும்.
உலகளாவிய நெருக்கடி நேரங்களில் அரசியல் போட்டிகள் தற்காலிகமாக ஒதுக்கி வைக்கப்படுவது பல நாடுகளில் வழக்கமாக உள்ளது. அத்தகைய நேரங்களில் உண்மையான தலைமைத்துவம் வெளிப்படும். நாட்டை சவால்களில் இருந்து வழிநடத்தக் கூடிய அரசியல்வாதிகள் யார், வெறும் வார்த்தைகளில் மட்டும் அரசியல் செய்வோர் யார் என்பதும் அப்போது தெளிவாகிறது.
இந்த சூழ்நிலையில் பிரதமர் அன்வார் இப்ராஹிம் எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. குறிப்பாக ஹோர்முஸ் நீரிணையில் பதற்றம் நிலவிய நேரத்தில் மலேசிய கப்பல்களுக்கு பாதுகாப்பான கடற்பாதையை உறுதி செய்யும் வகையில் அவர் மேற்கொண்ட தொலைபேசி தூதரக முயற்சிகள் நாட்டின் பொருளாதார பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும் முக்கிய நடவடிக்கையாக பார்க்கப்படுகின்றன.
இப்போது மலேசியா எதிர்கொள்கின்ற முக்கிய சவால்கள் எரிசக்தி பாதுகாப்பு, வாழ்க்கைச் செலவு உயர்வு, வர்த்தக மற்றும் கப்பல் போக்குவரத்து நிலைத்தன்மை, முதலீட்டாளர் நம்பிக்கை ஆகியவை. இத்தகைய சூழ்நிலையில் உள்நாட்டு அரசியல் நிலையற்ற தன்மை கூடினால் அது நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்குப் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் அபாயம் உள்ளது.
எரிபொருள் மானியங்களை பொறுப்பற்ற முறையில் அதிகரிப்பது போன்ற கோஷங்கள் மக்களுக்கு உடனடி நிம்மதியை அளிப்பது போல் தோன்றினாலும், அது நாட்டின் நிதிநிலையை பாதிக்கும் அபாயத்தை ஏற்படுத்தும். ஏனெனில் அரசாங்கம் வழங்கும் மானியங்கள் தேசிய நிதியிலிருந்து வழங்கப்படுகின்றன. அதே பணம் சுகாதாரம், கல்வி, அடிப்படை வசதிகள் மற்றும் ஏழை மக்களுக்கு வழங்கப்படும் உதவித் திட்டங்களுக்கு பயன்படுத்தப்பட வேண்டியவை என்பதும் மறக்கக் கூடாத உண்மை.
எனவே, இக்கட்டான சூழ்நிலையில் அரசியல் கோஷங்களை விட பொறுப்புணர்வு மிக்க அணுகுமுறையே நாட்டிற்கு தேவையானது. உலகளாவிய அலைச்சல்களை சமாளித்து நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் பாதுகாக்கும் பொறுப்பு அனைவருக்கும் பொதுவானது.
இந்த நேரம் அரசியல் சண்டைகளுக்கானது அல்ல; மாறாக மலேசியாவின் எதிர்காலத்தை பாதுகாக்கும் பொறுப்புணர்வான முடிவுகளுக்கான காலமாகும்.